Caravan

Notre Plaisir

Geplaatst op dinsdag 25 juni 2013

Notre Plaisir

Het is vakantie en wij vieren dat op eigenzinnige wijze, dit jaar in Zuid-Frankrijk.

Wat wij niet doen is: mooie oude steden, ruïnes of musea bekijken, uitdagende bergen beklimmen, zwemmen, snorkelen of duiken in koele riviertjes, meren of zeeën. Noch contact leggen met mede kampeerders, foto’s maken van ons verblijf (bovenstaande foto is dus fictief), inspannende fietstochten of survivals ondernemen, met andere culturen kennismaken, drinken en/of dansen tot diep in de nacht. Niets van dit alles. Eigenlijk heel saai, en … we hebben het reuze naar ons zin.

Wat wij wel doen is een goed plekje op een mooie rustige camping zoeken, met veel ruimte en rust om ons heen en niet te ver van het toiletgebouw.

Sinds enkele jaren staat WIFI bovenaan op onze lijst van voorwaarden. Mijn man vermaakt zich uitstekend door uren te verpozen achter de laptop. Dit keer om alle mogelijkheden van de gewenste 3D printer te onderzoeken voor deze aan te schaffen. Hij gaat namelijk niet over één nacht ijs. Onze auto vroeg drie jaar voorwerk, maar ja, dan heb je ook wat ( Volvo XC 60).

Ik heb mijn privé bibliotheek. Twee dozen vol met studieboeken over management (o.a. Stephen Covey) en zelfontwikkeling, dit keer twee boeken over BDE (bijna dood ervaringen), romans en detectives (o.a. Nicci French). In het begin stort ik mij hongerig op studieboeken die mij al langer aanstaarden en waar ik het nodige uit wil opsteken, verdiepen, leren over hoe ‘nog’ beter met mijzelf te leven en cliënten/ groepen te begeleiden naar hun gewenste doelen. Na enkele dagen ontstaat er verzadiging en rust. Nu lonken de detectives, die gretig in één keer uitgelezen moeten worden. Wie en hoe doet iemand wat hij of zij doet? En dan, als er nog tijd over is, volgen er romans, die mij meenemen van mijn heerlijke plek in de zon, weg uit de heuvels in het overdadige groen, naar de complexiteit, maar ook ontroering en schoonheid van relaties. Het moet overigens wel goed aflopen, het blijft vakantie.

Daarnaast doen we nog meer zaken die not done blijken te zijn. Ik vind het namelijk heerlijk af en toe contact te hebben met dierbare vriendinnen via de mail. Ik kan mijn verhaal kwijt - ik beleef namelijk wel veel innerlijke reizen - en zij reageren met hun wel en wee. Ze zijn dan even bij mij op bezoek, heel gezellig! En zelfs… hebben mijn man en ik af en toe werk contacten. Ons werk is tevens onze hobby, ook al zijn we nu even minder bereikbaar.

Tussen dit alles door slapen we soms een gat in de dag, staan op bij het ochtendgloren, doen met plezier onze basale boodschappen in een Super en ontdekken daar andere huishoudelijke snufjes of technische nieuwigheidjes dan thuis, lopen een paar uur in de prachtige natuur die ons omringt en eten we in lokale restaurantjes.

Onze dochter, waar we regelmatig contact met hebben omdat zij vakantie viert in ons huis, vertelde aan derden hoe wij onze vakantie doorbrachten. Ze kreeg daarop de volgende reacties. ‘Zijn ze er dan wel echt uit? Komen ze dan wel tot rust?’ Toch enigszins vertwijfeld ging ik in overleg met mijn echtgenoot. We kwamen tot de verlossende conclusie dat wij niet los hoeven te komen van thuis om tot rust te komen, omdat we thuis ook gelukkig en ontspannen zijn en we – bijna – dezelfde vakantie in onze achtertuin zouden kunnen vieren. Wij heten tenslotte niet voor niets ‘Niemantsverdriet’ en wonen in een huis met de naam ‘Notre Plaisir’.

Voor wie nog niet op vakantie is geweest… fijne vakantie!

Copyright ©2017 De Dialoog - Hosted by Content Power - Website 24/7